روزي شاگردان نزدحکيم رفتندوپرسيدند: استاد زيبايي انسان درچيست؟ حکيم 2

کاسه کنارشاگردان گذاشت وگفت: به اين 2کاسه نگاه کنيد اولي ازطلا درست شده

 است ودرونش زهراست ودومي کاسه اي گليست ودرونش آب گوارا است، شما

کدام راميخوريد؟

درکنارصورتمان بايد سيرتمان رازيباکنيم.

 مي خواستم دنيا را تغيير دهم. بزرگتر كه شدم متوجه شدم دنيا خيلي بزرگ است

 من بايد انگلستان را تغيير دهم. بعدها انگلستان را هم بزرگ ديدم و تصميم گرفتم

شهرم را تغيير دهم. در سالخوردگي تصميم گرفتم خانواده ام را متحول كنم. اينك كه

 در آستانه مرگ هستم مي فهمم كه اگر روز اول خودم را تغيير داده بودم، شايد مي

 توانستم دنيا را هم تغيير دهم!!!»

 را انجام می دهند. ولی پدر و مادر من از روی عادت.

یک مردِ روحانی، روزی با خداوند مکالمه ای داشت: خداوندا! دوست دارم بدانم

 بهشت و جهنم چه شکلی هستند؟
خداوند آن مرد روحانی را به سمت دو در هدایت کرد و یکی از آنها را باز کرد؛ مرد

 نگاهی به داخل انداخت. درست در وسط اتاق یک میز گرد بزرگ وجود داشت که روی

 آن یک ظرف خورش بود؛ و آنقدر بوی خوبی داشت که دهانش آب افتاد.!


افرادی که دور میز نشسته بودند بسیار لاغر مردنی و مریض حال بودند. به نظر قحطی

 زده می آمدند. آنها در دست خود قاشق هایی با دسته بسیار بلند داشتند که این

 دسته ها به بالای بازوهایشان وصل شده بود و هر کدام از آنها به راحتی می

 توانستند دست خود را داخل ظرف خورش ببرند تا قاشق خود را پُر کنند. اما از آن

 جایی که این دسته ها از بازوهایشان بلند تر بود، نمی توانستند دستشان را

 برگردانند و قاشق را در دهان خود فرو ببرند..
مرد روحانی با دیدن صحنه بدبختی و عذاب آنها غمگین شد. خداوند گفت: تو جهنم را

 دیدی!

آنها به سمت اتاق بعدی رفتند و خدا در را باز کرد. آنجا هم دقیقا مثل اتاق قبلی بود.

 یک میز گرد با یک ظرف خورش روی آن، که دهان مرد را آب انداخت!
افرادِ دور میز، مثل جای قبل همان قاشق های دسته بلند را داشتند، ولی به اندازه

 کافی قوی و تپل بوده، می گفتند و می خندیدند. مرد روحانی گفت: نمی فهمم!

خداوند جواب داد: ساده است! فقط احتیاج به یک مهارت دارد! می بینی؟ اینها یاد

 گرفته اند که به همدیگر غذا بدهند، در حالی که آدم های طمع کار تنها به خودشان

 فکر می کنند!

  چقدر سخته واسمون قرآن خوندن! ولی چقدر آسونه خوندن۲۰۰-۳۰۰ صفحه از پر فروش ترین کتاب!!"

 چطور باور می کنیم خبری رو که روزنامه ها میگن! اما برامون سواله که قرآن چی میگه!!"

 چطور هر وقت برامون مشکل پیش میاد دعا میکنیم! اما هر لحظه و هر ثانیه نیاز داریم که کنار دوستامون باشیم!!"

از کلاس معارف می زنیم تا به کنسرت دانشگاه برسیم و اصلا هم به این فکر نمی کنیم که بالاخره کدومشون به دردمون می خوره!!"

غرق دنیای ساختگی خودمون شدیم و اصلا هم به فکر فردامون نیستیم!!"

پروردگارا!

من همان پریشان حال همیشگی ام با چشمانی پر از اشک، با قلبی آکنده از درد و با دستی که همیشه به سوی درگاهت دراز است.

از این دنیای تیره و تار به تو پناه می آورم.

یاریم ده و مگذار در باتلاق دنیا فرو روم.

می خواهم دستان التماسم را تا آسمان حضورت بالا بگیرم تا شاید نور ستاره های وجودت مرا به ضیافت رو شنائیها دعوت کند.

می خواهم به یاریت سبزترین ترانه های عاشقی را زمزمه کنم و سرود زیبای محبت را برایت بسرایم.

از بلندای خلوتی پر خلوص ندایم را بشنو و آیه های عشق را برایم تلاوت کن!

این منم بنده ی حقیر و سراپا تقصیر تو

                      و این توئی بخشنده ترین معبود من

می دونم که دوست واقعیم فقط تویی،

بدون هیچ انتظاری

فقط تویی که همیشه

حوصله گوش کردن به حرفام و داری

فقط تو...

قسم به . . .

در مقابلت به کی قسم بخورم

قسم به قلب تاریک و پرگناهم...

با تمام وجود دوستت دارم.....

تو هم قلبم رو صاف کن....

ای خدای مهربون

از امروز هیچی رو برای خودم نمی خوام

باران بفرست...

نه بری رفع تشنگیم...

بلکه برای آبیاری گلها و پاک کردن گناهان... 

خدا گفت :

چیزی از من بخواهید .. هر چه باشد شما را خواهم داد .. سهمتان را از هستی خواهم داد .. زیرا خدا بسیار بخشنده است .

و هر که آمد چیزی خواست .. یکی بالی برای پریدن ..و دیگری پایی برای دویدن .. یکی جثه ای بزرگ خواست ..و آن یکی چشمانی تیز .. یکی دریا را انتخاب کرد یکی آسمان را .

در این میان کرم کوچکی جلو آمد و به خدا گفت :

من چیز زیادی از این هستی نمی خواهم ، نه چشمانی تیز و نه جثه ای بزرگ ، نه بالی و نه پایی ، نه آسمان و نه دریا .

تنها کمی از خودت ، تنها کمی از خودت رو به من بده .

و خدا کمی نور به او داد .

نام او کرم شب تاب شد .

خدا گفت : آنکه با خود نوری دارد بزرگ است ، حتی اگر به قدر ذره ای باشد ، تو حالا همان خورشیدی که گاهی زیر برگی کوچک پنهان میشوی .

و رو به دیگران گفت : کاش می دانستید این کرم کوچک بهترین را خواست، زیرا از خدا جز خدا نباید خواست .

هزاران سال است که او می تابد روی دامن هستی می تابد وقتی ستاره ای نیست چراغ کرم شب تاب روشن است و کسی نمی داند که این همان چراغی است که روزی خدا آن را به کرم کوچک بخشیده است .

خدا را دوست دارم چون تا خودم نخواهم مرا d.c  نمی کند/

خدا را دوست دارم چو ن با یک delete  هر چه را بخواهم پاک می کند  /

خدار را دوست دارم برای اینهمه friend  که برای من add   می کند /

خدا را دوست دارم چون با اینکه بدم اما  مرا log off نمی کند /

خدا را دوست دارم چون همه چیز را می داند ولی send to all  نمی کند /

خدا را دوست دارم چون می گذارد هر جایی که می خواهم invisible  بروم/

خدا را دوست دارم چون همیشه جزء friend  هام می ماند و من را delete  و  ignore نمی کند /

خدا را دوست دارم چون آن مرا install   کرده/

 خدا را دوست دارم چون اراده کنم on می شود و من می توانم باهاش حرف بزنم /

خدا را دوست دارم چون هیچ وقت به من پیغام the line busy  نمی دهد/

خدا را دوست دارم چون دلش را میشکنم ولی باز مرا می بخشد و shout down  ام نمی کند/

خدا را دوست دارم چونpas wordash را هیچ وقت یادم نمی رود کافیه به دلم سر بزنم/

خدا را دوست دارم چون تلفنش همیشه آنتن می دهد /

خدا را دوست دارم چون شماره اش همیشه در شبکه موجود می باشد /

خدا را دوست دارم چون هیچ وقت پیغام no response to  نمی دهد /

خدا را دوست دارم چون هیچ وقت گوشی اش را خاموش نمی کند /

خدا را دوست دارم چون هیچ وقت ویروسی نمی شود و همیشه سالم است /

 خدا را دوست دارم چون هر چی آنتی ویروس است از زیر دست آن می آید بیرون /

خدا را دوست دارم چون هیچ وقت نیازی نیست براش buzz بزنم /

خدا را دوستن دارم چون به من می گوید دوستم داره و دوست داشتنش رو قایم نمی کنه /

خدا را دوست دارم چون مرا برای خودم می خواهد نه خودش /

خدا را دوست دارم آخه اون هیچ وقت بی معرفت نمی شود /

خدا را دوست دارم چون وسط حرف زدنم نمی گوید وقت ندارم باید بروم /

خدا را دوست دارم چون می گذارد بگویم * خدا را دوست دارم *

اون کسی که همین الان مشغول خوندن این متنه / زیباست چون دلی زیبا داره /درجه یکه /

چون تو دوسش داری و بهش نظر کرده ای / قدرتمند و قوی و استواره / چون تو پشت

وپناهش هستی و من خیلی دوسش دارم .  خدایا ازت می خوام کمکش کنی زندگیش

سرشار ازهمه بهترینها باشه . خواهش می کنم بهش درجات عالی ( دنیایی و اخروی ) عطا

بفرمایی و کاری کن به آنچه چشم دوخته ( آنگونه که به خیر و صلاحش است ) برسه انشالله

 خدایا در سخت ترین لحظات یاریگرش باش تا همیشه بتونه همچون نوری در تاریکترین

لحظات زندگیش بدرخشه و در ناممکن ترین موقعیت ها عاشقانه مهر بورزه / خداوندا همیشه و

هر لحظه او رادر پناه خودت حفظ بفرما / هر وقت بهت احتیاج داشت دستشو بگیر ( حتی

اگه خودش یادش رفت بیاد در خونتو ازت کمک بخواد ) و کاری کن اینو با تمام وجود درک کنه

که هر آن هنگام که با تو و در کنار تو قدم برمیداره و گنجینه توکل به تو رو تو دلش حفظ کرده

همیشه و در همه حال ایمن خواهد بود . دوست دارم دوست عزیزم

 باشه

من نشستم و با خودم فکر کردم که چرا هی توی عشقم شکست  می خورم و از این حرفا

 ؟! خوب که فکر کردم دیدم وبلاگ من همه متناش /شعراش / آهنگ وبلاگم/ و حتی

عکساش هم منفیه وقتی که اینطوری یاشه می خوام که اینطور چیزا سرم نیاد

بنابراین تصمیم گرفتم که دیگه از این به بعد مثبت بنویسم

                                                               ای همه سرمایه ی سودای دل

در وجودم آتشی افروختی

                                                              با محبت تار و پودم دوختی

همدمی در خلوت شبهای من

                                                            شادی روح و دل تنهای من

در تو معنای صفا را یافتم

                                                          گشتم عمری تا وفا را یافتم

ای نگاهت گرمتر از باده ها

                                                         ای دلت پاکیزه چون سجاده ها

ذره ام خورشید بی همتا تویی

                                                       قطره ای اشکم شبنم دریا تویی

تا به دل درد آشنایی می کنی

                                                      بر وجود من خدایی می کنی...

بشناس مرا ،حکایتی غمگینم....

افسانه ی تیره ی شبی سنگینم....

تلخم ، که دلم ، شکسته ام ، مسموم...

ای دوست....

شناحتی  مرا ؟؟

من اینم....

من اینم و غرق خستگی آمده ام....

ویرانم و از شکستگی آمده ام....

از شهر یگانگی فراموشم کن....

از شهر هزار دستگی آمده ام....

آنجا با هر که زیستم کٌشت مرا...

هر هم خونی  ، به خونی آغٍشت مرا....

صدها  دستی که دوست می خواندمشان....که دوست می خواندمشان......

صدها  خنجر شکست در پشت مرا.....

آنجا که کسی به من بپیوندد نیست....

صبحی که به روی ظلمتم خندد، نیست....

زنجیر فراوان ٍ فراوان....اما...

چیزی که مرا به زندگی بندد نیست.....!

از ته دل می خندیدم نه اینکه مجبور باشم همواره تبسمی تلخ بر لب داشته باشم ، ای کاش

کودک بودم تا در اوج ناراحتی و درد با یک بوسه همه چیز را فراموش می کردم

همیشه گی ، رو قلبت هدیه داده زل بزنی به جای اینکه لبریز کینه و نفرت  حس

 کنی که هنوز هم دوسش داری چقدر سخته دلت بخواد سر تو باز به دیواری تکیه

بدی که یک بار زیر آوار غرورش همه وجودت له شده چقدر سخته تو خیالت ساعت ها

 با هاش حرف بزنی اما وقتی دیدیش هیچی جز سلام نتونی بگی چقدر سخته وقتی

 پشتت بهشه دونه های اشک گونه ها تو خیس کنه اما مجبور بشی بخندی تا نفهمه

 که هنوز هم دوسش داری چقدر سخته گل آرزو هاتو تو باغ دیگری ببینی و هزار

بار تو خودت بشکنی و اونوقت آروم زیر لب بگی گل من باغچه نو مبارک

آسمون از دوری تو بد جور دلش گرفته گل من

انقدر دوست دارم بشنوی خندت می گیره

تو نگاه می کنی و دلم تو چشمات می میره

انقدر دوست دارم دیوونه بازی می کنم

کلکم شاکی نشو من تو رو راضی می کنم

قسمت چشمای تو قلب منه اندازه نیست

واسه دوست داشتن تو نیازی به اجازه نیست

انقدر دوست دارم حوصله ات رو سر می برم

یه روزی نیاد بگی دیگه تو رو دوست ندارم

ساعت دیدن تو صدای من در نمی یاد

آره تقصیر منه دوست دارم خیلی زیاد

انقدر دوست دارم شماره ها خسته می شن

تا نهایت می رن و با چشم تو بسته می شن

انقدر دوست دارم بشنوی خندت می گیره

نیست از دوست بپرسید که چرا می شکند؟؟؟

ای تو زيباترين زيبايی ، ای رويای بيداری
 
به خداوندی خدا دوستت دارم

ای بيقرار دلم ، ای تك درخت دشت سرخ قلبم ،

به همين لحظه های  مقدس عشق قسم دوستت دارم

ای آنكه چشمت بارانی است ، ای تو كه روحت شادابی است ، و
 
رگهايت از خون محبت جاری است

به آن كعبه مقدس عشق قسم دوستت دارم

ای مست اين جان خسته من ، ای چشمه جوشان اين قلب بی طاقت من ، ای مهتاب اين

شبهای بی تابی من به آن
 
چهره مقدس عاشقانه ات قسم دوستت دارم

ای ساحل اميدم ، ای موج بی قرارم ، ای كوه پر غرورم ،

ای سبزی بهارم به همين چشمان

پر اشكت قسم دوستت دارم

ای زندگی من ، ای آغاز من ، ای سرآغاز من ، ای فردای من

به همان لحظه ديدارمان قسم دوستت دارم

نمی دانم كلمه مقدس دوست داشتن را چگونه بيان كنم تا تو باور كنی كه
 

دوستت دارم

بيشتر از هر زمانی ، بيشتر از هر لحظه ای تو را ميخواهم و برای
 
ديدنت بيشتر از هر لحظه ای بيقراری ميكنم

                           تو می روی و من فقط نگاهت می کنم

                             تعجب نکن که چرا گریه نمی کنم

                                 بی تو یک عمر  فرصت

                                  برای گریه کردن دارم

                                   اما برای تماشای تو

                                      فقط همین یک

                                       لحـــــــظه

                                        باقیست

                                          ...

حالا که بودو نبودم ...

حالا که بودو نبودم واسه اون فرقی نداره

اونو به خدا سپردم حالا که دوستم نداره

همیشه به یاده اونم گرچه اون دوستم نداره

پس بزار اینو بدونه این دلم به یاده اونه

ای خدا خودت گواهی که چطور دوستش می داشتم

ولی اون منو نمی خواست چاره ای جز این نداشتم

حالا که تنها وخسته با دلی آسون شکستم

توی این عذاب روحم که یارم ازم گذشته

بودیم کسی پاس نمی داشت که هستیم باشد که نباشیم و بدانند که بودیم

حرف دل
روزي که به دنيا آمدم صدايي در گوشم طنين افکند
 که تا اخر عمر با من خواهد ماند!
 گفتم کيستي؟
 گفت : غم .
 خيال ميکردم غم نام عروسکي است که ميتوان با آن بازي کرد.
 ولي حالا فهميدم که :

زندگی را هر کسی غمی شاید    ولی داغ غم مارا هرگز

تو رو خدا صدام نکن خوابتو داشتم می دیدم

اطلسی های عاشقو از گل لبهات می چیدم

تور خدا صدام نکن تو خواب تو مهربون تری

دست منو می گیری و با خودت به ابرها میبری

به عمر که تو راهم تو جاده خیالت

تو چشم به راه من باش دارم می یام کنارت

تو ابرای آسمون چشمای نازت پیداست

من عاشق چشماتم توی دلم چه حرفهاست

 يـک بــوســه بـراي قلبم يـک بـوســه بـراي تـو
يک گلبرگ با عطر شعرم هـمـراه نامه هاي تـو

گر چه از تو ،یه جوابم ،نگـرفتـم این همـه سـال
می نویسم ،یا نوشتم ،هر چه بود حال واحـوال

نـامـه بر باد ،نـامـه بر آب ،نـامـه های بـی جواب
به نشون واسم اون که اومد ورفت مثه یه خواب

يـک بــوســه بـراي قلبم يـک بـوســه بـراي تـو
يک گلبرگ با عطر شعرم هـمـراه نامه هاي تـو


چه غریبه این دل من ،عشقتو از دست نمی ده
بـا تـو گـرمـه ،خوشـه بـا تـو ،یـه چـراغ نور امیده

من هنـوزم ، مـی نویـسم ،نامه بـر بـاد و بـر آب
نـفـس مـن ، بسـته با این ، نامه های بی جواب

يـک بــوســه بـراي قلبم يـک بـوســه بـراي تـو
يک گلبرگ با عطر شعرم هـمـراه نامه هاي تـو

بین من و عشق تو ولی فاصله ای نیست

گفتم که کمی صبر کن و گوش به من کن

گفتی که نه باید بروم حوصله ای نیست

پرواز عجب عادت خوبیست ولی حیف

تو رفتی و دیگر اثر از چلچله ای نیست

گفتی که کمی فکر خودم باشم و آن وقت

جز عشق تو در خاطر من مشغله ای نیست

رفتی تو خدا پشت و پناهت به سلامت

بگذار بسوزد دل من مساله ای نیست

                                                       واسه اینکه دیگه نمیشه بیام تولدت

  گریه کن جدایی ها ما رو رها نمیکنن    

                                                     آدما اینگار برای ما دعا نمیکنن

گریه کن حالا حالا ها باید از هم جدا باشیم 

                                               بشینیمو منتظر معجزه خدا باشیم

گریه کن منم دارم مثل تو گریه میکنم         

                                           به خدای اسمونامون گلایه میکنم

گریه کن تو وقتمون یک برف سنگین نیومد  

                                           این همه پرنده رد شد مرغ آمین نیومد

گریه کن برای روزایی که خورشیدی نداشت

                                                دلهای من و تو به فردا امیدی نداشت

گریه کن فکر کن دلیلی ندارم فقط همین    

                                                  واسه فاصله که از آسمونه تا زمین

گریه کن سبک میشی روزای خوب یادت میاد 

                                              گر چه تو تقویم مون نیستند این روزا زیاد

گریه کن واسه رویایی که قسمت نمیشه 

                                    یک شبم سره خدا واسه ما خلوت  نمیشه

گریه کن واسه قولی که بهش عمل نشد  

                                            واسه مشکلاتی که بودشو هستو حل نشد

گریه کن واسه اولا که عاشقونه بود  

                                            حال هم رو پرسیدن فقط یک جور بهونه بود

گریه کن واسه همه واسه خودت برای من 

                                           توی بارونی ترین ثانیه ها عقدتو بستن

گریه کن تا آیینه بشه اون چشمهای روشنت  

                                              واسه بودن تو آسمو فراره گریه کردن

 ترین تاریکی ها جان باخته ام

هر گاه در جای قبر من تردید داشتید قطعه سنگی را

از کوه بغلتانید هر جا آرام گرفت بدانید آنجا قبر من  است

دستانم را از تابوت بیرون بگذارید تا همه بدانند به

  آنچه خواستم نرسیدم

 چشمانم را باز بگذارید تا همه بدانند تا آخرین لحظه

  چشم انتظار مانده ام

موهایم را پریشان بگذارید تا همه بدانند در این دنیا

 هیچ امید و آرزویی نداشتم

 بوته گلی وحشی در تابوتم بگذارید تا به جای

 معشوقم همراهم باشد

 تکه یخی روی قلبم بگذارید تا با تابش آفتاب،آب

شود و به جای عزیزم برایم بگرید

توی این دنیای نامرد یه دختر نا بینا بود که یه دوست پسر داشت دختره

دوست پسرشو خیلی دوست داشت بهش میگفت: اگه من دوتا چشم داشتم

واسه همیشه با هات می موندم یه روز یکی پیدا شد چشما شو داد

به دختره و دختره وقتی تونست دوست پسرشوببینه دید اونم نابیناست

به پسره گفت: دیگه نمی خوامت از پیشم برو پسره وقتی داشت می رفت

 یه لبخند تلخی زد و با اشک به دختره گفت: مواظب چشمای من

 باش!!!

دوتا دل عاشقو کنار هم نگه داره و اگر عاشق شدی سعی کن هرگز از دستش ندی

چون این دنیا اون قدر بزرگه که دیگه هرگز نمی تونی پیداش کنی .

یادته گلم اون لیظه اولین لحظه ای بود که فهمیدم چه حسی تو دلت داری . خوشحال

بودم از این که اولین قانون این دنیای بی معرفتو زیر پا گذاشتی ولی فراموش کرده

بودم که این دنیا قانون دومی هم داره و کسی که به این سرعت قانون اول رو زیر پا

گذاشت حتما از اون راحت تر قانون دوم رو هم می شکنه  و حالا منو موندمو تنهایی .

کاش میشد هیچ کس تنها نبود

رویا نبود کاش میشد دیدنت

گفته بودی با تو می مانم !! ولی

و اینجا جا نبود رفتی و گفتی 

سالیان سال تنها مانده ام

سزای من نبود .. شاید این رفتن

من دعا کردم برای بازگشت

بالا نبود دست های تو ولی

باز هم گفتی که فردا میرسی 

    کاش روز دیدنت

 فردا نبود

از هزاران يك نفر اهل دلند مابقي تنديسي از آب و گلند

عزیز راه دورم....

آرزومه که یه لحظه... روبروی من بایستی

آخه قلبم نگرونه... توی یه شهری  که تو نیستی

تو خیال کن آدمای.. همه دنیا توی شهر..

توی شهر بی تو اما...دل من با همه قهره

توی شهری که تو نیستی...همه جا رو غم گرفته

هر کجا رفتی صدام کن... عزیزم دلم گرفته

شدم اون غریبه  ای که.. تو نباشی نمی ارزه

دارم از نفس می افتم... مثل یک گیاه هرزه

روبروی من بایست.. آخه قلبم نگرونه

تو ی شهری که تو نیستی

یا خیال کن آدمای..همه دنیا توی شهر

توی شهر بی تو اما.. دل من با همه قهره

نمی دانم کدامین روی

نمی دانم کدامین بوی

نمی دانم کدامین سوی

مرا با شوق و بیتابی همراه خود می برد

و آن سان که من غرق در افکار بی رحم جدایی

زیر اشکهایم جان می سپردم

و تو آرام در بستر رویاهای من بی خیال از مردنم

آرام می راندی و با پلک فرو بسته تاب می خوردی

من در درون خود چیزی یافتم

چیزی که مرا خواند

چیزی که تو را راند

و مرا از آن خواب آشفته رهانید

نگاهم، صدایم هر جا که باشد سپاس و شکر دانش شد

و از این ذهن بی تابم تو را برد

خودم را برد

تمام هستی ام را برد

آری هستی پوچی که می انگاشتم تمام وجودم بود

وجودی که تو فاتحش بودی

وجودی که تو عاشقش بودی

به یادت هست...!!!

آری بهترینم

در زمستانی که از سوز جدایی تمام زندگی یخ زد

صدایم مرد

نگاهم مرد

و من در بهاری نو شکفتم باز